Δελτίο Τύπου Συλλόγου Ποντίων Προσοτσάνης '' Ο Πόντος'' για το μνημείο κατά των Γενοκτονιών στην Προσοτσάνη !

 

Ο Σύλλογος Ποντίων Προσοτσάνης «Ο Πόντος» σε συνεργασία με τον Δήμο Προσοτσάνης Δράμας είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν την κατασκευή μνημείου αφιερωμένο στις γενοκτονίες όλων των λαών.

Θέλουμε πρώτα από όλα να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που συνετέλεσαν στην προσπάθεια αυτή.

 Αρχικά τον Δήμο Προσοτσάνης και τους Δημάρχους Άγγελο Λύσσελη και Θεόδωρο Αθανασιάδη για την άψογη συνεργασία και συμμετοχή στο όραμα αυτό του συλλόγου.

Τον διεθνούς φήμης γλύπτη Οδυσσέα Τοσουνίδη που ανατέθηκε το έργο και συνέλαβε κατευθείαν αυτό που θέλαμε να αποδώσουμε με τον πιο όμορφο και κομψό τρόπο που μπορούσαμε να φανταστούμε.

Ο Εθνικός Ύμνος στη νοηματική

Ο Εθνικός Ύμνος στη νοηματική: ένα εκπληκτικό βίντεο για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση

Η πανδημία του κορονοϊού στέκεται εμπόδιο στον εορτασμό των 200 χρόνων από την Ελληνική επανάσταση όπως είχε προγραμματιστεί, αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν θα την τιμήσουμε όπως της αρμόζει.

Μάλιστα, ο Σύλλογος Διδασκόντων  στη Νοηματική, προς τιμή της εθνικής επετείου, δημιούργησε ένα βίντεο με τον Εθνικό Ύμνο στη ελληνική νοηματική γλώσσα.

Όπως φαίνεται στο βίντεο ένα κορίτσι και ένα αγόρι «τραγουδούν» στην νοηματική τον Εθνικό Ύμνο υπό τη συνοδεία της μελωδίας ενός πιάνου και είναι πραγματικά συγκινητικό!

https://youtu.be/9smPdE5T7Sw

Δόμνα Βισβίζη, η ηρωίδα καπετάνισσα που την ξέχασε το ελληνικό κράτος

 

Η Δόμνα Βισβίζη, που κατάγεται από την Αίνο, μαζί με τον σύζυγό της Αντώνη και τα πέντε παιδιά της, ήταν ανάμεσα στους πολλούς Θρακιώτες που κατατάχθηκαν στα τμήματα του πρώτου ελληνικού στρατού και διέθεσαν τα καράβια και τις περιουσίες τους στον κοινό αγώνα για την κατάκτηση της Ελευθερίας. Μετά τον ξαφνικό θάνατο του συζύγου τους η Δόμνα Βιζβίζη παίρνει στα χέρια της τη μοίρα του καραβιού «Καλομοίρα» και των 140 ναυτών, συμμετέχοντας σε ναυμαχίες, πολιορκίες και καταδρομές. Ο καιρός περνά και μαζί του και τα γρόσια και τα δίστηλα εξανεμίζονται. Τα έξοδα για τη διατήρηση και τη διαρκή πολεμική ετοιμότητα ενός καραβιού με 16 κανόνια και 140 ναύτες είναι δυσβάσταχτα. Έτσι η «Καλομοίρα» ασυντήρητη δεν είναι πια ικανή να συνεχίσει την ένδοξη δραστηριότητά της. Τον Σεπτέμβριο του 1824 βρίσκεται στα χέρια του Κράτους, καθώς η Δόμνα Βισβίζη είχε αναγκαστεί να την παραχωρήσει καθώς ήταν το τελευταίο που της απέμεινε από τα υπάρχοντά της. Την παρακολουθούμε μέσα από έγγραφα που σώθηκαν στα ελληνικά αρχεία – να τριγυρνά από τόπο σε τόπο, την Ερμιόνη, το Ναύπλιο, την Ερμούπολη της Σύρου στερημένη, περιφρονημένη, άστεγη με τα πέντε παιδιά της, να προστρέχει «εις το έλεος της σεβαστής επιτροπής της Ελλάδας και να ζητά βοήθεια»…

Η ηρωική στάση της, η αντρίκια παλικαριά της, η αγέρωχη αντιμετώπιση της μοίρας στις κρίσιμες στιγμές της ζωής της και του αγώνα την αναδεικνύουν πρόσωπο πρωταγωνιστικό. Την υψώνουν σε δυσθεώρητα μεγέθη και την κατατάσσουν τουλάχιστον στην ίδια θέση με την Μπουμπουλίνα και τη Μαντώ Μαυρογένους.

 

19-22 Ιουνίου 2021 Άγιο Πνεύμα στον Βώλακα "Τα άλογα του Φαλακρού"

  Η γιορτή της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος,τιμάται απο τους κατοίκους του Βώλακα με μεγαλοπρέπεια.Σύμβολα πίστης και δύναμης ξεδιπλώνονται κάθε στιγμή τις μέρες αυτές.Πλήθος κόσμου επισκέπτεται τον Βώλακα για να γίνει κοινωνός των όσων διαδραματίζονται.

Πρόγραμμα 

 

Ζειμπέκικος

· 

"Ο ζεϊμπέκικος δηλ. ο ΖΕΥΒΑΚΧΙΚΟΣ = ΖΕΥ(Δίας)+ΒΑΚΧΟΣ(Διόνυσος) διότι τον είχε χορέψει και αφιερώσει ο Διόνυσος στον πατέρα του Δία, είναι αρχαίος Ελληνικός, τελετουργικός χορός!

Έχει συγγένεια με τους πολεμικούς χορούς  "Καρπαία"  και "Πυρρίχιο".

Οι κινήσεις των χεριών αφορούν το πέταγμα το αετού (σύμβολο Διός), την κυριαρχία και την άμυνα (κυκλικές κινήσεις) ακόμα και το άνοιγμα της γης χτυπώντας το χέρι κάτω άλλοτε για απόκτηση  δυνάμεως και άλλοτε για  καρποφορία  ρίχνοντας τον καρπό - σπόρο.(δημιουργία ζωής)

Οι κινήσεις των ποδιών συμβολίζουν (εμπρός) την επίθεση,  (όπισθεν) την άμυνα,  (αριστερά & δεξιά) την πλαγιοκόπηση.

Ο χορός αυτός συνοδευόταν μόνο από έγχορδα όπως η πανδουρίς - βυζούκιον ( βυζός = εξόγκωμα)-->μπουζούκι.

και κρουστά όπως το τύμπανο".

ΚΟΝΤΟΥΛΑ ΛΕΜΟΝΙΑ

"Η περίφημη "Κοντούλα Λεμονιά" πρωτακούστηκε, σύμφωνα με τον θρύλο, στη Βήσσανη Ιωαννίνων, το 1928, σε ένα γάμο, από έναν γέρο, που τραγούδησε το τραγούδι και τα όργανα άρχισαν να τον συνοδεύουν. Είναι νυφιάτικο τραγούδι, όπως δηλώνουν οι στίχοι.

Είναι χορός αργός, μεικτός, κυκλικός, η λαβή των χεριών είναι από τις παλάμες και με λυγισμένους αγκώνες και τα βήματα του χορού είναι έξι. Το μουσικό μέτρο είναι τρίσημο δηλαδή ολοκληρώνεται σε έξι μουσικά μέτρα. Εκτός από τα βασικά βήματα, τις στροφές και τα καθίσματα, συχνά το τραγούδι τους ανάγκαζε να κάνουν κάποια επιπλέον επί τόπου βήματα ή έκαναν κράτημα κίνησης για να ξεκουραστούν,κυρίως όταν τραγουδούσαν πριν ξεκινήσουν μια καινούρια φράση. Έτσι ο χορός γίνονταν ακόμη πιο αργός, δηλαδή συρτός.

*Το χωριό Βήσσανη Ιωαννίνων βρίσκεται σε υψόμετρο 754 μέτρων και σε απόσταση 55 χλμ. από τα Ιωάννινα. Έχει πραγματικό πληθυσμό 426 κατοίκους. Το όνομα του προέρχεται από τη νωπή φύση του εδάφους.

 

 

 

 

 

Το βρήκαμε εδώ www.facebook.com/groups/xorofototheama/

Η μεγάλη σφαγή στη Σμύρνη.

 

30 Αυγούστου 1922 ξεκίνησε η μεγάλη σφαγή στη Σμύρνη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε ο Ελ. Βενιζέλος με το υπόμνημά του στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης του Παρισιού, στη Μικρά Ασία ζούσαν 1.694.000 Έλληνες. Στη Θράκη και την περιοχή της Κωνσταντινούπολης 731.000. Στην περιοχή της Τραπεζούντας 350.000 και στα Άδανα 70.000. Σύνολο 2.845.000 Έλληνες που αποτελούσαν το 20% του πληθυσμού της περιοχής που κυριαρχούσε οικονομικά, είχε δε καταφέρει να διατηρήσει την πολιτιστική του κληρονομιά παρ' ότι αποτελούσε μειονότητα σε εχθρικό περιβάλλον.
Στην Ελλάδα έφτασαν γύρω στο 1.200.000 άνθρωποι. Άρα σχεδόν 1.000.000 ψυχές έμειναν εκεί πίσω. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, μωρά....
Μια γενοκτονία που ποτέ δεν αναγνωρίστηκε ακόμα και από την ίδια την Ελλάδα. Να κρύβουμε όλη αυτή τη κτηνωδία ακόμα και από τα ίδια τα βιβλία της ιστορίας μας -βλ. συνωστισμός.
Και η μεγαλύτερη καταστροφή έγινε μετά. Γιατί μετά από το φόνο ήρθε ο ξεριζωμός.
Πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας όχι μόνο εκδιώχθηκαν άνθρωποι από τον τόπο γέννησης και καταγωγής τους αλλά τους απαγορεύτηκε να ξαναγυρίσουν πίσω.
Δεν είχαν τη δυνατότητα να πάνε να πάρουν τα πράγματά τους, να ξαναδούν τα σπίτια τους, να ψάξουν για τους δικούς τους, να θάψουν τους νεκρούς τους.
Προσπάθησαν να αφαιρέσουν οτιδήποτε θύμιζε αυτούς που έμεναν σε αυτά τα μέρη.
Και το χειρότερο είναι ότι όλος ο δήθεν πολιτισμένος κόσμος όχι μόνο δε μίλησε αλλά συσπειρώθηκε με ένα λαό απολίτιστο και άξεστο όπως οι Τούρκοι.
Ένα λαό που ήταν υπεύθυνος για τη γενοκτονία Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων. Έναν λαό που χρόνια μετά ευθύνεται για τα αίσχη στην Κύπρο, που και εκεί έγινε γενοκτονία.
Όμως εμείς δεν ξεχνάμε. Την ιστορία τη ξέρουμε από τους γονείς από την γιαγιά και τον παππού. Που ήταν οι τυχεροί που έφτασαν εδώ και ξαναέφτιαξαν πολιτισμό. Που πέρασαν τον πολιτισμός τους σε μας.
Ένας αιώνας από τη γενοκτονία του Πόντου και της Μικράς Ασίας κι εμείς ΔΕΝ ΞΕΧΝΆΜΕ!!!!! Και θα περνάμε ήθη έθιμα παραδόσεις και πολιτισμό στα παιδιά μας..

(Πίνακας Μουσείου Ένωσης: Σμύρνη
Ζωγράφος: Κ. Γουναρόπουλος)